Dohra (baint) · Mian Muhammad Bakhsh

Saif-ul-Malook: Selected Couplets

سیف الملوک

Three couplets from Saif-ul-Malook that have become proverbs across Punjab and Kashmir — on effort and grace, on mortality, and on the impermanence of every spring.

شاہ مکھیRomanEnglishNotes

1
مالی دا کم پانی دینا، بھر بھر مشکاں پاوے
Maali da kamm paani dena, bhar bhar mashkaan paave
The gardener’s task is to water, pouring skin after skin of it;
2
مالک دا کم پھل پھُل لانا، لاوے یا نہ لاوے
Maalik da kamm phal phull laana, laave ya na laave
the Master’s task is to bring the fruit and flower — whether He brings them or not.
Effort is ours; the outcome belongs to God.
3
دشمن مرے تے خوشی نہ کریے، سجناں وی مر جانا
Dushman mare te khushi na kariye, sajjnan vi mar jaana
Do not rejoice when an enemy dies; our friends, too, must die.
4
ڈیگر تے دن گیا محمد، اوڑک نوں ڈُب جانا
Deegar te din gaya Muhammad, orak nu dubb jaana
The day has reached late afternoon, Muhammad; in the end it will set.
5
سدا نہ باغیں بلبل بولے، سدا نہ باغ بہاراں
Sada na baagin bulbul bole, sada na baagh bahaaran
The nightingale does not sing in the garden forever, nor does the garden always bloom;
6
سدا نہ ماپے حسن جوانی، سدا نہ صحبت یاراں
Sada na maape husn jawaani, sada na sohbat yaaraan
parents, beauty and youth do not last forever, nor the company of friends.